پنجشنبه 18 شهریور 1395
نویسنده: فاطمه نظرات

نور (2)



چند پست قبل یه چیزی نوشتم راجع به تاریکی مسیر و راهنمایی افرادی که تو مسیر بهشون برمی‌خوریم.
دیشب حین حرف زدن با یه نفر و یه اشاره‌ی کوچیک به دغدغه‌م (بیشتر حالت درد دل داشت نه مشاوره خواستن. درد دلی که فقط می‌خوای بگیش و شاید کمکی هم نخوای. ولی اون یه کم جدی گرفت.) متوجه یه چیزی شدم.
نمی‌شه کاملا به هر راهنمایی اعتماد کرد.
ممکنه من تو مسیرم به کلی آدم برسم و برا همه‌شون درد دل کنم و هر کس با یه نیتی بخواد کمکم کنه. نمی‌تونم وقتمو برا همه‌شون تلف کنم.
دیشب بعد از صحبت‌هام با اون فرد، حس کردم باید به اون نوشته چند جمله اضافه کنم؛ راجع به اینکه تو این مسیر تاریک حواسم باشه فریب هر نوری رو نخورم و با یه راهنمایی اشتباه تو تاریکی بیشتر نرم.


+ دقیقا مطمئن نیستم ولی حس می‌کنم دو سه روز پیش، به راهنمای بعدی رسیدم. البته یه راهنمایی متفاوت. گیجم.